Getuigenis Bernard Deleener

Mijn deelname aan de eerste Zwintriathlon vertrok vanuit een weddenschap. Daarna kreeg ik de sportmicrobe te pakken en sloot ik mij aan bij het toenmalige Triatlon Team Knokke-Heist. Mijn nieuwe passie kende in 2008 een hoogtepunt met een eerste succesvolle deelname aan een Ironman: die van Klagenfurt in Oostenrijk. Ondertussen staan er al 11 op mijn conto en richtte ik de Ironman Club Knokke-Heist mee op. Via de website volg ik alle resultaten van Knokke-Heistenaars die deze lange afstandswedstrijden doen.
In 2012 dreigde een blessure roet in het eten te gooien. Maar gekwetst of niet, ik wilde en zou deelnemen aan de Zwintriathlon. Lopen was niet aan de orde, waardoor ik de 10 km heb gestapt, met een verklarend briefje op de buik en rug. (Keep on Walking) Dit leidde bij sommige toeschouwers tot reacties van onbegrip, bij de meesten echter tot extra aanmoedigingen.
Gezien mijn revalidatie in 2013 nog niet helemaal voorbij was, wilde ik met mijn deelname vooral bijdragen aan de ‘legacy’ van de Zwintriathlon door mijn eigen wedstrijd te filmen met een Go Pro camera. Zo kruipen we in de huid van de triatleet en zullen we zien hoe deze de wedstrijd ervaart.

Mijn cadeau aan de Zwintriathlon.

Bernard Deleener